હું માણસ છું

પથ્થર સાથે રહી રહી પણ
નથી થયો પથ્થરનો –
કારણ કે .

પાછળથી એ ઘાત કરે, આઘાત કરે, પ્રતિઘાત કરે
પણ સામે મોઢે લળીલળીને વાત કરે છે –
કારણ કે હું માણસ છું.

હોવું જાણે તડકો તીખો,
ઉનાળાનો ઉનો ઉનો,
છતાય જાણે લાગે છે કે
સ્હેજ બચી છે ભીતરમાં ભીનાશ –
કારણ કે હું માણસ છું.

સદીઓથી જે ચાલ્યું આવે, ચાલે છે, ને ચાલ્યાં કરશે,
સાચ જૂઠની ભેળસેળની
સમીપ રહીને શોધું મારી જાત –
કારણ કે હું માણસ છું.

ઉંઘ વગરની આંખો બળતી મોડી રાતે
નથી કોઈ આજુબાજુ કે સાથે સાથે
કોક વાર હું ફુલ, પાંદડા, પતંગિયા
ને પંખીઓની વાત કરું છું –
કારણ કે હું માણસ છું.